ဥေပကၡာ
01 Jan 2010 1 Comment
“ဥေပကၡာ”
သူ႔ကုိခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ
တိမ္ေတြကုိဆြတ္
ႏွင္းဆီလုိစည္းၿပီး
ပန္းေတာ္ဆက္ဖို႔မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး ..
ညေနခင္းတစ္ခုရဲ႔
လွပမႈအတြက္
တိမ္ေတြကိုပ်ိဳးခဲ့တာပါ
နင္လိုအပ္သမွ်ခံစားသံုးစြဲပါ
အကန္႔အသတ္မဲ့ၿခင္းနဲ႔ေပါ့ .. ။
သူ႔ကုိေမွ်ာ္လင့္မိခဲ့တယ္ဆိုတာ
ရိုးတံတစ္ခုကုိ
သဘာ၀လြန္တိမ္းညြတ္ေစမႈမ်ိဳးမဟုတ္ခဲ့ပါဘူး ..
မိုးစက္ေလးေတြခုန္ခ်ၿပီး
ၿငိမ္းေအးစြာကုိင္းညြတ္ေစမႈပါ
လြတ္လပ္စြာေအးၿမလန္းဆန္းလိုက္ေပါ့ .. ။
သူ႔ကုိတြယ္တာခဲ့တယ္ဆိုတာ
အပင္တစ္ပင္ပ်ိဳးခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး ..
ပန္းတစ္ပြင့္ (အလုိေလ်ာက္)
ပြင့္ခဲ့သလုိပါ
အစြမ္းကုန္အလွဆင္ေပးၿပီး
အခ်ိန္တန္ရင္ေၾကြေပးခဲ့ရံုေပါ့ .. ။
သဘာ၀ၿဖစ္စဥ္တစ္ခုပါပဲ
နင္ …
လြယ္ကူစြာမ်က္ကြယ္ၿပဳႏိုင္ပါေတာ့ .. ။
စည္သူ
ခ်ဥ္စုပ္စုပ္ကဗ်ာဆရာ
01 Jan 2010 Leave a Comment
“ခ်ဥ္စုပ္စုပ္ကဗ်ာဆရာ”
အိမ္မက္ေတြအရည္ေပ်ာ္က်ခ်ိန္ေပါ့
တိမ္တိုက္ေတြငိုၾက
ပန္းေတြေၾကြၾက ၊ သစ္ပင္ေတြေသၾက
ဘ၀တစ္ခုလံုး လံုးပါးပါးသြားတာေတာင္
ၾကမၼာေခြးအိုၾကီးက အခ်ိဳမ၀တ၀
ကိုယ့္အၿပစ္နဲ႔ကုိယ္မဟုတ္ေပမယ့္
သူ႔ကိစၥသူေတာ့ရွိမွာေပါ့ .. ။
လတ္ဆတ္တဲ့အနမ္းေတြမရွိခင္ကတည္းက
ေၿခာက္ေသြ႔ခဲ့ရတာ
အခုေတာ့လည္း
ေအးၿမတဲ့ေလၾကမ္းေတြနဲ႔ ခ်မ္းေနခဲ့တယ္
၀ဲမရွိဘဲလည္ခဲ့ရတဲ့ေလွငယ္လုိ
ငါက …
၀ဲရွိလ်က္နဲ႔မလည္ၿဖစ္တာပါ
ကမာၻၾကီးရြာတစ္ရြာမၿဖစ္ခင္ကတည္းက
တစ္ရြာတစ္က်ီေဆာက္
တစ္ခြက္ၿပီးတစ္ခြက္ေသာက္
ေမွာက္ေတာ့မွ
“ငါအိပ္ေပ်ာ္ခဲ့ရတယ္”
ယာသစ္
ရပ္
01 Jan 2010 Leave a Comment
“ရပ္”
မူလတန္းအရြယ္ ၊ လူမမယ္ခ်ိန္
မွိန္မွိန္ဘ၀ ၊ ၿဖစ္စဥ္တည္းက
ငါ ဘ၀ဟာရပ္ ။
အရြယ္ေရာက္လုိ႔ ၊ လူလားေၿမာက္ခ်ိန္
ကဗ်ာစဖတ္ ၊ စာစတတ္ၿပီး
ေကာင္မေလးေတြ ၊ လိုက္ကာေငးလည္း
ၿပန္မၾကည့္လုိ႔ရပ္ ။
အေၿခခံအဆင့္ ၊ ဆယ္တန္း၀င္ခြင့္
ေၿဖခ်ိန္ေရာက္လည္း ၊ ထင္တိုင္းမေပါက္
စာမေၾကာက္လို႔ ၊ ရမွတ္ေတြက ရပ္ ။
ေကာလိပ္ေက်ာင္းသား ၊ ငါပဲေပါ့ကြ
အၾကြားသန္သန္ ၊ စိတ္ထန္ထန္ႏွင့္
ေနပူက်ဲတဲ ၊ ဖံုေတာထဲတြင္
အားၾကိဳးမာန္တက္ ၊ အတန္းတက္ဖို႔
သမာမခိုင္ ၊ စိတ္ယိုင္ယုိင္ႏွင့္
ဆံပင္ရွည္ရွည္ ၊ လူေတေလမို႔
စာေမးပြဲမွာ ရပ္ ။
ရပ္တိုင္းမေၾကာက္ ၊ ထင္တိုင္းေပါက္လုိ႔
ငါဆိုတဲ့ေကာင္ ၊ မိုးမီးေလာင္လည္း
မေၾကာက္မႈရြံ႔ ၊ ေရွ႔ဆက္၀ံ့သည္
မိုးထိတုိင္ေအာင္ ၊ ေလွကားေထာင္လုိ႔ ရပ္ ။
မင္းနဲ႔ေတြ႔ခ်ိန္ ၊ လင္းထိန္ဘ၀
အေမွာင္ေပ်ာက္စ ၊ ၾကည္ႏူးရလို႔
ေပ်ာ္ရႊင္စိတ္ကူး ထူးေထြမေတြး
ခ်စ္ခြင့္လဲပန္ ၊ စိတ္ၿပန္လည္ေအာင္
ရူးေအာင္ၾကိဳးစား ၊ ခ်စ္ခဲ့ၿငားလည္း
အစဥ္ထံုးတမ္း ၊ ေလွ်ာက္ခဲ့လမ္းလုိ
တံု႔ၿပန္ေမတၱာ ၊ မရပါခဲ့
အမုန္းမ်ားသာ ၊ ၿပည့္လာပါရဲ႔
ငါဆိုတဲ့ေကာင္ ရပ္ ။
အရွင္ဘုရား ၊ ဆုေတာင္းပါ၏
ဘ၀ဆက္တိုင္း ၊ မရပ္ပါႏွင့္
ရပ္ၿခင္းမ်ားစြာ ၊ ဤဘ၀မွာ
ကုန္လုိပါ၏ ။
ခရီးသစ္
01 Jan 2010 Leave a Comment
“ခရီးသစ္”
ဘယ္ၿမိဳ႔ကမွ အ၀င္မခံတဲ့ေကာင္ေပါ့
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိေလာင္းေၾကးတင္
အၿမင့္ပ်ံစိတ္ကူးေတြနဲ႔
ခ်ိနဲ႔ေနခဲ့ရတာၾကာေပါ့ .. ။
ေဆာင္းရာသီဂ်ံဳခင္းေတြထဲမွာ
အေလအလြင့္နည္းခ်င္ေပမယ့္
တစ္ခါတစ္ရံမွာ ..
ၾကံၾကမၼာဟာ ..
မီးပြိဳင့္တစ္ခုနဲ႔ထပ္ထူေနတတ္တယ္ .. ။
ကုိယ့္ဘ၀ကုိကုိယ္ရီပေလး(Replay)
ၿပန္မၾကည့္ႏိုင္ခဲ့လုိ႔
တဘ၀စာအဆံုးအၿဖတ္မွာ
“ဟတ္ထရစ္” မသြင္းႏိုင္ခဲ့ဘူး .. ။
အခုေတာ့
ရင္ခုန္မႈအသစ္စက္စက္ေတြနဲ႔
ကိုယ္ပင္လယ္ၾကီးကုိယ္ၿပန္ဖို႔ေနရတာ …
ေသခ်ာပါတယ္ ..
စိတ္ေတြနဲ႔၀င္ရိုးစြန္းေရခဲၿပင္ေတြ
ညီမွ်ၿခင္းခ်လုိ႔ရတဲ့ေန႔မွာ
ကုိယ္က …
မိုးပ်ံပူေဖာင္းတစ္လံုးလုိၾကံ့ခိုင္ဖို႔လုိတယ္ ..
မယ္မယ္ရရမဟုတ္တဲ့လက္ခုပ္သံတစ္ခ်ိဳ႔လုိတယ္ ..
အေပါစားအားေဆးတစ္လံုးေလာက္လုိတယ္ ..
လိုရမယ္ရစိတ္တစ္ခ်ိဳ႔လုိတယ္ ..
ေနာက္ဆံုး …
၀ီစကီအရသာနဲ႔
အဆိပ္ခြက္တစ္ခြက္လည္းလုိတယ္ … ။
ယာသစ္
